Περίληψη της τοποθέτησης του εκπρόσωπου των Τούρκων Πράσινων Alidost Numan, στη διεθνή διαδικτυακή εκδήλωση «Pax Nostrum: Εξορύξεις και ανταγωνισμοί ή πράσινη ευημερία και ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο;» που έγινε τα πλαίσια της Συνδιάσκεψης των Πράσινων 12 και 13 Δεκεμβρίου 2020.
«Οι Τούρκοι Πράσινοι είναι ένα κόμμα σαν το δικό σας, το οποίο πρόσφατα έχει ανασυσταθεί. Τα δύο κόμματα μας μπορούν να αποτελέσουν μια μεγάλη δύναμη για την Ειρήνη.
Το προβλήματα στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι απλά αποτέλεσμα μαξιμαλιστικών πολιτικών της κυβέρνησης Ερντογάν ή μια προσπάθεια να κτίσει σκληρή διαπραγματευτική θέση στο Κυπριακό. Με οποιαδήποτε κυβέρνηση θα υπήρχαν τα ίδια προβλήματα. Ουσιαστικά είναι θέμα δύο κρατών που προσπαθούν να καθορίσουν τη θαλάσσια κυριαρχία τους.
Το θέμα των υδρογονανθράκων αποτελεί τόσο ένα εργαλείο όσο και ένα θέμα οικονομικού ενδιαφέροντος για την κυβέρνηση Ερντογάν. Ως Τούρκοι Πράσινοι βλέπουμε ότι πρέπει να προτείνουμε λύσεις που ξεπερνούν την εθνική κυριαρχία και να επιλύσουμε τις διαφορές με εποικοδομητικό διάλογο.
Έχουμε μια κοινή θάλασσα η οποία ταυτόχρονα αποτελεί μια βιόσφαιρα που πεθαίνει. Οποιαδήποτε πράσινη πρόταση πρέπει αντιμετωπίζει τη Θάλασσα ως Κοινό Αγαθό (Commons), αντί να προσπαθεί να ορίσει αποκλειστικές οικονομικές ζώνες ή υφαλοκρηπίδες.
Να χρησιμοποιήσουμε το πλαίσιο της Σύμβασης της Βαρκελώνης, για την προστασία της Φύσης στη Μεσόγειο. Να συμφωνήσουμε όλοι ότι δεν θα εκμεταλλευόμαστε τα ορυκτά καύσιμα και να μετατρέψουμε τις τεράστιες περιοχές που είναι ή διεκδικούνται ως αποκλειστικές οικονομικές ζώνες σε προστατευόμενες ζώνες. Έτσι, θα ξεφύγουμε από την τρέλα των εθνικισμών. Είναι ένα τολμηρό σχέδιο αλλά και μια πρόταση που θα ενώσει τους Πράσινους.
Πρέπει να ξεκινήσουμε από τη μείωση της έντασης. Η Τουρκία να μειώσει τη μιλιταριστική προώθησή της στην Ανατολική Μεσόγειο. Να ακολουθήσει η αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου και των απέναντι ακτών, κάτι το οποίο προβλέπεται από Συνθήκη. Μετά οι δύο χώρες να σταματήσουν τις στρατιωτικές ασκήσεις. Να επιστρέψουμε εκεί που ήμασταν στα τέλη της δεκαετίας του 1990, με ένα οδικό χάρτη διαπραγματεύσεων με τελικό προορισμό το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή κάποιο άλλο διαμεσολαβητικό όργανο.
Στο Κυπριακό μια ειρηνική διαπραγμάτευση μπορεί να οδηγήσει σε μια διζωνική, δικοινοτική λύση. Αν η Τουρκία προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις της, επιλύσει τα προβλήματα με την Κύπρο και την Ελλάδα, και είναι έτοιμη προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το θέμα των θαλάσσιων συνόρων θα έχει μόνο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον. Η Τουρκία σήμερα χρειάζεται την Ευρώπη και σαν Αγορά και σαν πηγή ξένων επενδύσεων. Κάθε αντίθετη δήλωση από την κυβέρνησή μας είναι μόνο ρητορική. Το σημαντικό τώρα είναι να εισέλθει η Τουρκία στο διεθνές πλαίσιο πολυμερών συμφωνιών και σχέσεων. Η τελευταία προσέγγιση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι μια ισορροπημένη προσέγγιση ενώ, σε συνδυασμό με την επιστροφή της ισορροπίας στις ΗΠΑ, θα έχει καρπούς.
Μια ενημερωμένη προσέγγιση θα διευκολύνει την Τουρκία να ακολουθήσει τον σωστό δρόμο και είναι κάτι που ήδη η κοινωνία πιέζει την κυβέρνησή μας να κάνει.
Αν το φυσικό αέριο της Κύπρου, της Αιγύπτου και του Ισραήλ επιτρεπόταν να εισρεύσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα αύξανε τις συνολικές ευρωπαϊκές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου κατά 20%. Δεν έχουμε, όμως, κανένα δικαίωμα να φορτώσουμε κάτι τέτοιο στις πλάτες των μελλοντικών γενεών και του περιβάλλοντος».
