Οι καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού στη χώρα μας αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές του κόσμου μπορεί να αποδόθηκαν από την κυβέρνηση δια στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού στην Κλιματική Κρίση, αυτό όμως δεν εμποδίζει κυβέρνηση κι αντιπολίτευση να συνεχίζουν τα ίδια σα να μην τρέχει τίποτα, συμμετέχοντας από κοινού σε Ημερίδες για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στα Χανιά.
Αποδεικνύουν έτσι έμπρακτα πόσο δίκιο έχει η Greta Thunberg κι οι άλλοι ακτιβιστές για το Κλίμα που διαπιστώνουν «λόγια αντί για έργα για το κλίμα» από τους πολιτικούς ηγέτες σε παγκόσμιο επίπεδο, με αφορμή την Παγκόσμια Σύνοδο για το Κλίμα που γίνεται στη Γλασκόβη της Σκωτίας. Κυβέρνηση κι αντιπολίτευση στην Ελλάδα προωθούν από κοινού τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στη χώρα μας, αγνοώντας επιδεικτικά:
- Τις συνέπειες των εξορύξεων στη βιοποικιλότητα (φάλαινες και δελφίνια), στην αλιεία (τι θα γίνουν οι ψαράδες;), στην τουριστική οικονομία (εξέδρες πετρελαίου, πετρελαιοκηλίδες και τουρισμός μαζί;), στην οικονομία και επιβίωσή μας.
- Την κατασπατάληση δημόσιου χρήματος για επιδοτήσεις σε ορυκτά καύσιμα
- Την τελευταία Έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για το Κλίμα.
- Τις επιπτώσεις στη Μεσόγειο της Κλιματικής Κρίσης που περιλαμβάνουν αύξηση της θερμοκρασίας και των ημερών καύσωνα και μείωση των βροχών, όπως τονίζει η Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για το Κλίμα.
- Τις επιπτώσεις στην Ελλάδα της Κλιματικής Κρίσης, όπως διαπιστώνονται σε νέα έρευνα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών: «μέχρι το 2050 οι ημέρες με καύσωνα στην Ελλάδα θα αυξηθούν κατά 15-20 ημέρες ετησίως, η βροχόπτωση θα μειωθεί από 10% έως 30%, οι ημέρες υψηλού κινδύνου πυρκαγιάς θα αυξηθούν από 15% έως και 70% και τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα είναι πολύ πιο συχνά». Και η έρευνα εκτιμά ότι αυτό θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στις πόλεις, τη γεωργία και την κτηνοτροφία αλλά και τον τουρισμό.
- Πρόσφατη έρευνα που ανέδειξε τα Χανιά ως το Δήμο με τη μεγαλύτερη άνοδο της θερμοκρασίας σχέση με το 1960 (+2,26 βαθμοί Κελσίου) ανάμεσα στις 20 μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας.
Δε θα έπρεπε να συζητάμε καθόλου για εξορύξεις υδρογονανθράκων αλλά για μέτρα και τρόπους εξοικονόμησης ενέργειας, αλλαγή καταναλωτικού και παραγωγικού μοντέλου, τρόπους εφαρμογής Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας προς όφελος των πολιτών και των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων χωρίς καταστροφή της φύσης, δίνοντας το παράδειγμα με εφαρμογές εξοικονόμησης και ΑΠΕ σε όλα τα δημόσια κτήρια (σχολεία, νοσοκομεία κ.λπ.). Αντί αυτού, κυβέρνηση και αντιπολίτευση επιμένουν στα ορυκτά καύσιμα, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα για την Κλιματική Κρίση.
