Όχι στην αστυνομοκρατία των πανεπιστημίων!

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Η κυριαρχία της παρουσίας των ΜΑΤ στον χώρο του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, η απρόκλητη βία που ασκείται, η εγκατάσταση αύρας κατά των διαδηλώσεων των φοιτητών, η ένοπλη πανεπιστημιακή αστυνομία, το μαζικό φακέλωμα, η μεθόδευση για κατάργηση των φοιτητικών παρατάξεων κ.ά. είναι η εφαρμογή στην πράξη μιας αυταρχικής αντίληψης για τη δημοκρατία, που δεν καμία σχέση με την καλλιέργεια της γνώσης και των δημοκρατικών αξιών.

Το νέο κόμμα των Πράσινων είχε έγκαιρα προειδοποιήσει ότι η κυβέρνηση στοχοποιεί τους νέους και τις νέες με ένα σχέδιο κοινωνικού κατακερματισμού, το οποίο εκπόνησε κι αξιοποίησε την περίοδο της πανδημίας. Κάθε διαμαρτυρία της νεολαίας αντιμετωπίστηκε με άγρια καταστολή. Και τώρα, με το πρόσχημα της κατασκευής βιβλιοθήκης στην παλιά κατάληψη «Στέκι στο Βιολογικό» στη ΣΘΕ, προωθεί την κυριαρχία της πανεπιστημιακής αστυνομίας στα ΑΕΙ.

Πρόκειται για ένα άλλοθι για αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, σε ένα πλαίσιο που ξεκίνησε στα χρόνια της κρίσης. Ο εναγκαλισμός των κυβερνήσεων με τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ, η τεράστια αύξηση των παρακολουθήσεων δημοσιογράφων, δικηγόρων, ακτιβιστών κ.ά. από την Ε.Υ.Π. -η οποία εποπτεύεται απευθείας από τον πρωθυπουργό- η καταπάτηση των αρχών Δικαίου, ο έλεγχος της πληροφορίας και των Μ.Μ.Ε. και η ιδιοκτησιακή λογική της δεξιάς για το κράτος δεν είναι σημάδια διεύρυνσης της Δημοκρατίας αλλά περιορισμού της.

Οι Πράσινοι προσβλέπουν σε μια Δημοκρατία, η οποία δίνει χώρο για τις άλλες απόψεις, να σέβεται τα δημοκρατικά δικαιώματα, να προσφέρει κίνητρα και εφόδια στους νέους να σπουδάσουν και να γίνουν φορείς του δημοκρατικού πνεύματος και καλλιέργειας της γνώσης. Να έχουν δηλαδή όλα τα εφόδια για να οικοδομήσουν μια κοινωνία αλληλεγγύης, μη βίας, άμβλυνσης ανισοτήτων, συμμετοχής και βιωσιμότητας.

Διαβάστε επίσης

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ευρωκοινοβούλιο: τα κράτη μέλη πρέπει να συντονίσουν μεθοδολογίες και μέτρα για COVID-19

H πανδημία COVID-19 και ο προβληματικός τρόπος αντιμετώπισής της θέτουν το ζήτημα μιας νέας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για την υγεία Του Νίκου Χρυσόγελου, πρώην Ευρωβουλευτής,