του Μιχάλη Τρεμόπουλου*
Η παρ’ ολίγον «παγκόσμια ανάφλεξη», που κατέληξε σε μια τραγική τραμπική οπερέτα, με τα σάλια ευρωπαίων νατοϊκών να εξατμίζουν κάθε αίσθηση αξιοπρέπειας, έθεσε επί τάπητος την ανάγκη ενός αντιπολεμικού και αντιπυρηνικού κινήματος. Και ταυτόχρονα, την ανάγκη δημιουργίας μιας νέας παγκόσμιας κοινωνικής συνείδησης.
Το συναίσθημα αίγλης απέναντι στην πολιτική ισχύος, που εκδηλώθηκε με τους βομβαρδισμούς σε Ιράν και Γάζα αλλά και την πανούργα δράση των ισραηλινών μέσα στο Ιράν, κυριαρχεί σε πολλούς ακροδεξιούς στον κόσμο. Η ισλαμοφοβία έχει κυριαρχήσει έναντι της παραδοσιακής εβραιοφοβίας. Βεβαίως, παραγκωνίζεται η διάσταση των συμφερόντων (το Ιράν είναι 4οστα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου και προμηθεύει την Κίνα ενώ οι ΗΠΑ 9ες και αποκλεισμένες από τους μουλάδες), όπως και οι ισχυροί προπαγανδιστικοί μηχανισμοί στη δυτική κοινή γνώμη. Αποσιωπάται και το ότι ο Νετανιάχου είναι υπόδικος και ο συνεχής πόλεμος είναι τρόπος για να κρατηθεί στην εξουσία. Προφανώς αξιοποίησε προετοιμασία χρόνων και δρομολόγησε όλα τα πολεμικά σενάρια απέναντι στους αντιπάλους. Αν πετύχει, θα καταγραφεί ως ήρωας.
Παρόλες τις αξιοπρεπείς φωνές και στάσεις ενάντια στην εθνοκάθαρση, η κυρίαρχη κοινωνική συνείδηση στο Ισραήλ έχει γίνει επιθετική κατά τη διάρκεια του πολέμου: δημοσκοπήσεις και μελέτες έδειξαν ότι το 82% των Ισραηλινών υποστηρίζουν, σε κάποιο βαθμό, την ιδέα της απέλασης των κατοίκων της Λωρίδας της Γάζας.
Στρατηγός που έχει υπηρετήσει στη Γάζα, είπε το 2018 ότι η ισλαμιστική Χαμάς έπρεπε να δημιουργηθεί για να αντιμετωπιστούν οι μαρξιστές της PLO. Και ο Νετανιάχου είχε πει το 2019 ότι η ενίσχυση της Χαμάς είναι το κλειδί για την αποτροπή δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους. Μόλις πέρυσι ο Νετανιάχου καυχήθηκε ότι επί των ημερών του συρρικνώθηκε η προοπτική ενός παλαιστινιακού κράτους για δεκαετίες.
Επιδιώκει να εκφράσει στόχους δεκαετιών και δεν παρασύρεται απλώς από τους υπερεθνικιστές ορθόδοξους, που στηρίζουν τους παράνομους εποικιστές και μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 οργάνωναν νυχτερινές «βαρκάδες» για να απολαύσουν τα παιδιά των εποίκων το θέαμα της φλεγόμενης Γάζας. Το συναισθηματικό υπόβαθρο ήταν η σφαγή 1200 Ισραηλινών από τη Χαμάς και η απαγωγή 250 ομήρων. Ελάχιστοι έμαθαν ότι στόχος της ήταν η ανταλλαγή 1500 Παλαιστίνιων κρατουμένων στις φυλακές του Ισραήλ, άντρες, γυναίκες και ανήλικοι, χωρίς δίκες και καταδίκες. Όμως οι μεγάλες κινητοποιήσεις εναντίον του Νετανιάχου πριν την 7η Οκτωβρίου δεν απαιτούσαν λογοδοσία και γι’ αυτά. Και μετά κυριάρχησε το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα, προκαλώντας μια καταστροφή στη Γάζα χωρίς παγκόσμιο προηγούμενο και προωθώντας το σχέδιο του Μείζονος Ισραήλ, έξω από συμφωνίες και το διεθνές δίκαιο.
Αυτό θα το αποτρέψει η απόκτηση πυρηνικών όπλων και από το Ιράν; Τόσο όσο απέτρεψε το πυρηνικό Πακιστάν να συγκρούεται με την πυρηνική Ινδία ή την πυρηνική Ευρώπη να εμποδίσει την εισβολή της πυρηνικής Ρωσίας στην Ουκρανία.
Δεν μπορούμε να διαλέγουμε με ποιον μιλιταριστή θα συνταχθούμε. Και επειδή δεν υπάρχει όπλο που κατασκευάστηκε χωρίς να χρησιμοποιηθεί, ο πυρηνικός αφοπλισμός θα πρέπει να αποτελέσει αιχμή του νέου αντιπολεμικού κινήματος. Μαζί με ένα τεράστιο ΟΧΙ στα πυρηνικά εργοστάσια που έχει εξαγγείλει ο Μητσοτάκης!
Και επειδή στις οικονομικές επιπτώσεις πονάνε, υπάρχουν και τα παραδείγματα των ταμείων συντάξεων της Νορβηγίας και της Δανίας, που απέσυραν τις επενδύσεις τους από εταιρείες που παρέχουν όπλα στον ισραηλινό στρατό.
Άρθρο του Μιχάλη Τρεμόπουλου στην Εφημερίδα των Συντακτών:
